Części samochodowe Pozycjonowanie stron www Gdańsk Ćwiczenia sensoryczne Poradnik dla mężczyzn pierwszastrona ”Jestem paranoikiem..” czyli o zaburzeniach urojeniowych | ambitnie

”Jestem paranoikiem..” czyli o zaburzeniach urojeniowych

5
(1)

Co to jest paranoja?

Paranoja jest często niedocenianą chorobą psychiczną. Często przecież mówimy: ,,…ehh, jesteś paranoiczką’’ czy ,, kobieto ty masz chyba jakąś paranoję’’ Mówimy tak, prawda? Zwłaszcza wtedy, kiedy się kłócimy.

Tak naprawdę paranoja jest chorobą psychiczną o podłożu endogennym. Endogenny to znaczy, że powstaje wewnątrz organizmu i stopniowo się rozwija, dlatego nie widzimy jej objawów. Przecież często nazywamy kogoś paranoikiem, zwłaszcza, jeśli często wraca do tego samego tematu i bywa przewrażliwiona.

Objawy paranoi

Warto powiedzieć, że paranoja jest zróżnicowana. Nie da się jednoznacznie stwierdzić, że skoro dana osoba zachowuje się tak a nie inaczej to już musi mieć szeroko pojętą paranoję. Nie, jest to choroba złożona  i każdy chory jest traktowany indywidualnie.

Wyróżniamy różne typy tej złożonej choroby:

paranoję prześladowczą; gdzie chory jest przeświadczony, że ktoś go cały czas kontroluje, obserwuje i śledzi

paranoję zazdrości; gdzie chory jest przeświadczony o tym, że ktoś bliski- w tym przypadku- żona, partnerka go zdradza, mimo że nie ma na to dowodów;

paranoję pieniawczą; gdzie chory ma przeświadczenie, że ktoś chce go skrzywdzić i stara się udowodnić, że ktoś go skrzywdził

paranoję hipochodryczną;gdzie chory jest przeświadczony, że choruje na ciężką i nieuleczalną chorobę

paranoję erotyczną;gdzie chory jest przeświadczony o uczuciu, jakim darzy go druga osoba i układa swoje plany tak, by móc jak najczęściej się z nią spotykać

Wyróżniamy jeszcze paranoję wynalazczą, gdzie chory jest przekonany o świetności swoich pomysłów.

Jak leczyć?

Jak każdą chorobę psychiczną, tak i tą, pomoże rozpoznać lekarz psychiatra, który pomoże ustalić przyczynę paranoi i jej przebieg.  Pamiętajmy, że leczenie na własną rękę niewiele daje, dlatego jak najszybciej należy udać się do specjalisty.

Dobrze, udaliśmy się do psychiatry, rozpoznaliśmy problem i co dalej? Najważniejsze jest, aby spróbować komukolwiek zaufać i utrzymywać z nią w miarę dobre relacje. Jeśli nam się nie uda, zawsze przecież możemy porozmawiać ze specjalistą. Ale lepiej, by chociaż to nam się udało. Kolejnym krokiem do powstrzymania paranoi jest- uspokojenie się. Jeśli czujemy, że jesteśmy blisko wybuchu paranoi, warto spróbować przynajmniej się uspokoić, głęboko pooddychać.

Prowadzenie pamiętnika i zapisywanie w nim swoich odczuć na co dzień, może pomóc w leczeniu tej choroby. Jeśli mamy problem w wyrażaniu własnych emocji, pisanie pamiętnika pomoże nam w  ich uporządkowaniu. Możemy go schować i być pewni, że nasze sekrety są bezpieczne. Sama to stosuję i to pomaga, zwłaszcza, jeśli mamy z tym wyraźny problem.

Naprawdę nie warto leczyć się samemu. Zamiast sobie pomóc, w takiej sytuacji tylko sobie zaszkodzimy.

Jak oceniasz nasz artykuł?

5 / 5. 1

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

domy z drewna Rzeczoznawca majątkowy Wrocław ekspres ciśnieniowy fotograf ślubny lublin montaż klimatyzatorów Warszawa ekspres do kawy przemysłowy księgowa Grodzisk Mazowiecki Fotograf ślubny Warszawa reklamy Nauka jazdy Warszawa Usługi Elektryczne Warszawa Schody dreaniane Poznań Odzież robocza