Stajemy się inni- jak żyć z zespołem Capgrasa?
Zespół Capgrasa to zaburzenie psychiczne, polegające na osobistym przedświadczeniu, że osoby nam bliskie, zostały zastąpione przez kogoś nam nieznanego. Taka osoba sądzi, że wszystko co tylko ich otacza, również zwierzęta, zostały podmienione na kogoś nieznanego, kogoś, kto ma podobne zachowania, gestykulacje czy wygląd. Rozpoznaje ona znane sobie osoby i zwierzęta, ale nie czuje z nimi emocjonalnej więzi.
Przyczyny zespołu Capgrasa
Przyczyn zespołu Capgrasa, należy doszukiwać się w funkcjonowaniu mózgu i innych powiązanych z nim obszarów. Według badań, przyczyną mogą być uszkodzenia struktur neuronalnych, odpowiedzialnych m.in. za rozpoznanie twarzy i przypisywanie im określonych emocji. Może pojawić się w każdym czasie i w każdym wieku, jednak najbardziej narażone są osoby:
- po udarach
- przy krwotokach mózgowych
- po pęknięciu tętniaków
Innymi słowy przyczyną może być wszystko, co tylko ma związek z mózgiem.
Bardzo charakterystyczne w tej chorobie, co również jest podobne u schizofreników, są urojenia; z tą tylko różnicą, że chorzy na zespół Capgrasa, twierdzą, że bliskie im osoby zostały podmienione przez sobowtóra; nie zastanawiają się jednak, gdzie dana osoba w takim razie przebywa. Z czasem taka osoba zaczyna traktować osoby mu bliskie jak wrogów i w stosunku do nich może zachowywać się agresywnie. Fiaskiem kończą się również próby przekonania takiej osoby, że jest zupełnie inaczej, niż ona myśli a w zaawansowanych stadiach choroby, ma przedświadczenie, że nie dość, że dana osoba jest podmieniona przez kogoś innego, to jeszcze grzebie w jego osobistych rzeczach, przestawia je, niszczy.
Choć nie zastanawia się nad tym, gdzie osoba podmieniona się teraz znajduje, wykorzystuje każdą sytuację, by udowodnić swoje racje.
Życie codzienne osoby chorej
Tak, jak już powiedziałam wcześniej, osoba chora na zespół Capgrasa, rozpoznaje najbliższe mu osoby, ale nie wiąże z nimi żadnych więzi emocjonalnych. Wynika to z braku neuronalnego powiązania w mózgu, odpowiadającego za rozpoznanie twarzy i łączenie z nimi odpowiednich emocji. To bardzo wpływa na codzienne funkcjonowanie, gdyż taka osoba ma przeświadczenie, że ,, przeżywa atak klonów” i jest przez nie otoczona. Boi się, bo nie jest na to przygotowana i nie potrafi sobie samej wytłumaczyć, dlaczego tak się dzieje a wszelakie próby przekonania, że jest inaczej, kończą się fiaskiem. Taka osoba żyje w swoim świecie pełnym ,, sobowtórów” i nic nie jest w stanie jej od tego odwieść. To po prostu dzieje się w mózgu…
Leczenie
Jako, że ta choroba psychiczna, występuje niezwykle rzadko (ale i tak nigdy nie można jej wykluczyć) wobec chorego stosuje się indywidualnie dobraną terapię. Właśnie tak, ustalany jest stopień zaawansowania choroby. Oprócz wizyty u psychiatry, który ustali właściwą formę terapii, stosuje się leki przeciwpsychotyczne.
Zespołu Capgrasa nie da się się wyleczyć farmakologicznie, można jedynie pomóc łagodzić objawy.
Opublikuj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.