Zachwyt – czym jest?
Czy jest w nas jakiś zachwyt, czy wszystko wydaje się nijakie i zwykłe? Czy z pierwsi wyrywa się zachwyt nad czymkolwiek, czy widzieliśmy już wszystko? Człowiek w kosmosie, przeszczepy organów, skomplikowana ludzka psychika. To wszystko jest na porządku dziennym. A gdzie się podziały rzeczy, które zapierają dech w piersiach?
Są wokół nas, tak samo niesamowite jak wcześniej. Tylko my czasami zapominamy się tym wszystkim zachwycić. Cud narodzin nowego człowieka pozostanie już chyba zawsze tajemnicą. Wiemy jak rozwija się płód, znamy etapy powstawania organów, możemy na monitorze śledzić jego ruchy i bicie serca. Wiemy technicznie jak to przebiega. Ale fakt, że z dwóch tak malutkich komórek powstaje tak skomplikowany i niezwykły organizm jest i będzie tajemnicą. To jedna z takich spraw nad którymi nie da się zapanować, do końca wyjaśnić. Jedynie pozostaje nam wciąż i wciąż się zachwycać.
Podobnie jest ze światem przyrody która nas otacza a możliwe, że co raz częściej jest przez nas ignorowana. Tysiące gatunków roślin i zwierząt. Jeśli zatrzymać się przez chwilę, spojrzeć na te bogactwo to powinno zapierać dech w piersiach. Albo gdyby tak, siedząc przez ekranem laptopa wyobrazić sobie pracę genialnych umysłów, które doprowadziły do ich powstania. To budzi zachwyt. Trzeba zatrzymać się na chwilę i pochylić nad talentami jakie rozwinęliśmy, umiejętnościami jakimi dysponujemy.
Zachwycające jest nasze życie. Warto dać porwać się temu zachwytowi i przeżywać każdy dzień jak przygodę i wyzwanie do tego aby odkrywać nowe zadziwiające zjawiska które nas otaczają. Jednym z najbardziej zachwycających momentów jest spotkanie z drugim człowiekiem. Jego bogate wnętrze, zainteresowania, uczucia. Jest to tym bardziej niezwykłe, że niedostrzegalne gołym okiem. Spotkanie osoby z którą dzielimy zainteresowania, która nas rozumie, wspiera – to dopiero cud.
Okrzyki zdumienia powinny codziennie wydobywać się z naszego gardła. Cieszmy się z tych rzeczy teoretycznie najprostszych, najbardziej oczywistych bo w nich jest właśnie największa tajemnica. Nauczmy doceniać się to co mamy i to najlepiej wtedy kiedy to mamy a nie dopiero gdy to utracimy. Nie bójmy się walczyć o rzeczy prawie przegrane bo właśnie te zwycięstwa są najbardziej spektakularne i wywołują zdziwienie. A stąd już niedaleko aby wyrwać się z letargu, który nie pozwala dostrzec niczego kolorowego w szarej rzeczywistości naszego życia. A życie każdego z nas jest kopalnią niepowtarzalnych doświadczeń.
Opublikuj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.